4.5.08

Caberos


Falta-me l nome de los garotos de Rosária i l apelhido de Alírio. Assi que los dezirdes yá los ponerei.
.
Buonos dies
i buona suorte
.

3.5.08

L purmeiro lhibro suobre Cicuiro


Hai un par de dies chegou-me un lhibro suobre Cicuiro! Sí. Suobre Cicuiro, la gente, l termo, tradiçones ... cousas que mos ponen a todos chenos de proua!
Cume me dezie l'outro die tie Lucinda quando miraba para uns cacaforros de l tamanho d'ua raba, nas eiras de Bouça Çanca:
Poderemos dar muitas buoltas pul mundo mas ningun cachico tenerá tanto balor cume l que mos biu nacer.
I ye esse cachico, tán pequerrico i a bezes tán çquecido i scundido antre la raia i l sierro que bota poulos de cuntento siempre que un de los sous usa un cachico de tiempo - tiempo que Dius dá de graça, cume me dixo l'outro die tiu Moisés - para l lhembrar i dar l balor que él merece.
Oubrigado Dalfin.
.
Buonas nuites
i buona suorte.
.
Nota: Delfim Torrão (l garotico de la gorrica) ye nieto de tiu Primo Torrão. Quando saliu para ir a la tropa tenie la quarta classe. Trabalhou i estudou. Hoije ten escritório d'adbogado an Montemor o Velho, cidade que l aculhiu.

2.5.08

Las Maias

Tenie tiu Primo un soutico de castanheiros eilhi pa los lhados de Bal de Palombino, a bien dezir a meio camino antre Cicuiro i Samartino, ancostados a los rodeinhos. Todos los anhos era la mesma cuonta: castanheiros bien floridos, aspuis cargados de pelhiços mas quando pingaban parecie que la tierra angulhie las castanhas!
Por cierto habie marosca, rataria nun serie, gralhadas tampouco i gambusinos nun tenien beiços pa las abocar lhougo al salir de l pelhiço!

Ampeçou antón tiu Primo a çcunfiar que se cálha serie gente de Samartino que se iba a eilhas. Sí, que se hoije haberá más soutos an Samartino que ne l resto de l cunceilho, dantes haberie ua meia dúzia de castanheiros i l lhugar lhebaba gente cume auga la ribeira nos dies de anchena.
Quedarien los castanheiros debaixo de uolho i cume él era caçador listo i bien sabedor de todas las squinas de l termo, irie çcubrir cume chegar sorrateiro anté eilhes.

Un die por la manha a la hora de estar na semanteira, spingarda de cargar pu’l canho ambaixo de l braço i un perrecheco conelheiro de buscar rocos nas queiruolas, aparece tiu Primo por trás dun rodeinho e dá de caras c’un marmanjola chubido nun castanheiro a saltar nun galho pa’lo barear a poulos de cholas. Grande carrapito esse comedor de castanhas! Espera que a ti bou-te a pregar un susto que te bás a acuordar bien d’él, pensou tiu Primo.

- Á rapáç! Baixa baixa que tenemos uas cuontas a justar los dous. Anda que las castanhas yá te las bou you a dar!

Cepa tembraba más que ua brime nas manos de un cesteiro arreliado. I la cuonta nun era para menos: aquel home eilhi de spingarda quaije apuntada i él spindurado d’un galho i cun los pies noutro nun tenie muitas salidas.

- Anda anda que las castanhas bán-te a salir belhós calientes. À miu melro que desta si te apanhei.

Siempre cun l’apanhador de castanhas debaixo de uolho, pega nun palo e traça ua raia.

- Pus mira, atirar tengo que atirar. Tu quieres morrer parado ou a correr? Sólo cunto anté trés!
Tentando ua soluçón menos delorosa, Cepa inda tentou negociar mas las palabras nien salien dreitas.

- Ma … ma … ma …

- Nun hai tutias, buolbie tiu Primo, pon-te listo se quieres. A la ua …

- Ma … tiu …

- Yá te dixe. Nun hai mas nien meio mas. A las dues …

Nun relhampo queda Cepa cun los pies na raia a spera d’ua muorte quaije cierta, mas a correr inda se poderie salbar!

- A las trés! PUUUUUMMMMMMMMMM

Tanta fuorça que botou ne l arranque mal oubiu l stouro de la spingarda, chimpa-se anroscado n’uns pelhiços que queda cun las manos i la cara chenos de picos, lhebantou-se i puso-se a correr i a chorar adreitos a Samartino:

- Maaatouuu -me; ai ai ai ; maaatouuu - me; ai ai ai ; maaatouuu - me; ai ai ai …

Iba nesta ladainha a chorar, a correr i a botar sangre por bias de los picos de los pelhiços quando ne l meio de l lhugar de Samartino le perguntan:

- Antón que te passou rapáç ? Quien te matou ?

Nesse momento pára. Más pu la canseira que por las picadas:

- Maaatouuu -me; ai ai ai ; maaatouuu - me; … mas él si me matarie?!?!
...

No die purmeiro de Maio, cerca de l anho dous mil, inda tiu Paco de Samartino tenie la serraçón, fui-se tiu Moisés i un nieto de tiu Primo (Demingos) alhá para serrar uns freixos. Un d’eilhes lhebaba ua manada de castanhas cozidas - diç que quien las come ne l die purmeiro nun le duole la cabeça durante l anho! – quando passa Cepa para falar cu’l serrador.
Demingos saca de meia dúzia de castanhas de l bolso, dá ua mordida nua i roga cun las outras a todos. Tiu Moisés i tiu Paco aceitan mas Cepa que nun era spirulho ningún, agradeciu, quedou quieto i calhado i nun amostrou miedo de los delores de cabeça.
Tiu Paco mira a Primo i c’ua risica de pirraça pergunta a Cepa:

- Bá home! Al menos proba-las! Nun digas que las conheces!

- Cume las hei-de coincer?! Falais falais, mas l que estaba ne l outro castanheiro parou de correr quando chegou a las Trés Marras!

Buonas nuites
i buona suorte
.

1.5.08

Tiu Primo Torrão


Tiu Primo. L pai de tiu Zé Primo i tetrabó de Elói.
L amo de alguns de los castanheiros de Bal de Palombino. :)
Buonas tardes
i buona suorte
.

30.4.08

Notícia no Mirandum an 1986

Hai nuobas que serán siempre nuobas!
Aspuis de muitas buoltas i acabadica de chegar de las tierras de l Lhabrador eiqui queda para que nun se çqueça.
Buonas tardes
i buona suorte
.

29.4.08

Tie Sessária - Tie Cesária de l'Argentina


Buonas tardes
i buona suorte
.

L Relóijo de l Tiempo


Un retrato tirou-lo Chico Checola an 1968 i l'outro tén trés dies.
Se achardes algue defréncia dezime-lo, que you nun las acho a nun ser la lheira de cebolhas ...
.
Buonos dies
i buona suorte
.

28.4.08

Puonte de ...

Eiqui stá más ua puonte de Cicuiro.
Al pie d'eilha - na Sesta que passou - andaba un casal de Picanços Reales.
Se quereis ancuntrar l nial teneis que çcubrir adonde yê esta puonte.

Buonos dies
i buona suorte ...

... anté para apanhar la paxarada.
.

27.4.08

Fiesta an Samarcos - Senhora de la Lhuç

Hoije no cabeço de la Lhuç houbo fiesta. Tandeiros a la farta, gente para ber la Santa i caiatas de arrebuçado que éran la felçidade de muito garotico an outros tiempos!
Se són doçicas?! I cloradas. Só las amostro para bos dar ambeija.
.
Buonas nuites
i buona suorte
.

25.4.08

La puonte de baixo

Hoije mandoram-me este retrato fresquito de la puonte de baixo – de l mesmo sítio d’onde bos smostrei ua prociçón. Hay algues defréncias: uolmos a menos; strada a más; casas maiores i amanhadas; menos puolo i más alcatrán; outros quelores … sien gente!

Buonas tardes
I buona suorte
.