Mostrar mensagens com a etiqueta Nuobas. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Nuobas. Mostrar todas as mensagens

28.7.08

Caminos dal Praino

Quien mirar un cachico l cielo nua manhana sien nubres bai-se a dar cuonta de tanto camino i ancruzelhada que porqui tenemos. Quaije sien rujido bán deixando l rastro nas sues biaijes al norte ou al sul, lhebando personas no sou camino adreitos a Áfricas i Brasiles espargidos antre augas de muitos mares que yá furan stradas de charrascas de nuozes trocando giente i saberes noutros tiempos.

Hoije tamien l Praino ye sítio de ancruzelhadas que andican caminos an rastros de letras: sagrados i terreiros de la lhéngua i de las personanas para fazer crecer la ruodra.

Buonos dies
i buona suorte.

14.7.08

L zanterrador de suonhos


Certidón de rejisténça

Apuis l assopro de las airaçadas que la stória trouxo pul Carril, purmeiro, i pula raia, apuis; apuis l sangre que las cerejeiras colgórun de l més de júlio; apuis l oulor a fin de l mundo i las manhanas sin sol i sin feturo correndo pul Matáncia; apuis de mil rezones de scapar, siempre eilhi stubo para lhebar a mano teniente, i siempre s'alhebantou cun ua risa a mirar la raia, mas sin eipopeia, que esta ye mais de lhibros que de bida dura. Ua tierra assi, solo poderie haber nacido antes dessa fin de l mundo sin paraige, i tanta gana de quedar solo poderie haber ganho raízes muitos seclos antes d'eilhi passáren selombras de riales rábias: quando la Sierra de la Lhuç nun era raia, mas solo bistas sin fin i lhombo adonde ganados s'arredundában i s'arrecolhien a las falas de pastores chubindo la Baglina i ls Lhameirones a caras a la Cándena, para apuis bolcar a las praineiras alistanas. Hai sítios adonde bonda mirar i lhougo s'antende cumo eilhi bate l reloijo dun tiempo tan antigo que talbeç yá solo retombe an nomes prendediços, i que mal apenas antendemos: nun bonda passar na strada, que ls segredos nun s'assóman. Agora, cumo outras armanas, spera la senténcia que le benga de l tribunal de l çprézio i abandono, a querer ua matáncia que seclos de guerras i chacinas nun cunseguírun: ouxalá la Sierra de la Lhuç nunca deixe apagar sues cándenas; you bi cumo inda lhuç, andeble, assi i todo chamarielha, bózio por sous pubitadores.

Amadeu Ferreira, 14 de Julio de 2008

Testo roubado eiqui

3.5.08

L purmeiro lhibro suobre Cicuiro


Hai un par de dies chegou-me un lhibro suobre Cicuiro! Sí. Suobre Cicuiro, la gente, l termo, tradiçones ... cousas que mos ponen a todos chenos de proua!
Cume me dezie l'outro die tie Lucinda quando miraba para uns cacaforros de l tamanho d'ua raba, nas eiras de Bouça Çanca:
Poderemos dar muitas buoltas pul mundo mas ningun cachico tenerá tanto balor cume l que mos biu nacer.
I ye esse cachico, tán pequerrico i a bezes tán çquecido i scundido antre la raia i l sierro que bota poulos de cuntento siempre que un de los sous usa un cachico de tiempo - tiempo que Dius dá de graça, cume me dixo l'outro die tiu Moisés - para l lhembrar i dar l balor que él merece.
Oubrigado Dalfin.
.
Buonas nuites
i buona suorte.
.
Nota: Delfim Torrão (l garotico de la gorrica) ye nieto de tiu Primo Torrão. Quando saliu para ir a la tropa tenie la quarta classe. Trabalhou i estudou. Hoije ten escritório d'adbogado an Montemor o Velho, cidade que l aculhiu.