Auga brada an piedra dura
- Diç l antigo refran –
Tanto dá até que fura.
Esto era antigamiente:
Mas hoije la auga ye branda
Ye outra, ye difrente.
Auga branda an piedra dura
Tanto dá i tanto dou
Anté que la piedra chiçcou.
Ye bé-la a turbinar
La auga branda an xordos roncos
Pa la tierra alumiar.
Auga branda tamien risca:
De las augas desta barraige
Hoije relhumbra la chiçpa,
Relhuziente cume la berdade
I l fulgor de la antelgéncia:
Ten l nome de eiletrecidade.
Eiqui ajuntan-se las puntas:
La auga branda i la piedra dura,
Mas sien eilha nun bibimos
I la tierra serie escura.
No oureginal : Água mole - Fonte de luz
Água mole em pedra dura
- Diz o antigo refrão –
Tanto dá até que fura.
Isto era antigamente:
Porém hoje a água é mole
É outra, é diferente.
Água mole em pedra dura
Tanto dá e tanto deu
Até que a pedra acendeu.
É ve-la a turbinar
A água mole em surdos roncos
Para a terra iluminar.
Água mole também risca:
Das águas desta barragem
Hoje cintila a faísca,
Luzente como a verdade
E o fulgor da inteligência:
Tem o nome de electricidade.
Aqui juntam-se os extremos:
A água mole e pedra dura,
Mas sem ela não vivemos
E a terra seria escura.
PADRE ZÉ - 1959 -
por oucasión de la einouguraçón de la barraige de Picuote
Nace de l galaton de ls Lhameirones i de l'augueira de la Lhagonica: L sítio de l Boieiro i de Manolacas
25.10.09
11.10.09
LA BIDA
La bida ye dura! Tripas de madrasta
Que atira al mar de l mundo i sien amor
Tanta giente anfeliç que l mar arrastra,
An carreira, a las bordas an barreira de l delor.
Iou quije perguntá-le porque afasta
L sou mirar maternal al sufridor,
Eilha sien piedade solo esbordiasca
L dzardado, l aflito, l pecador.
Mas la bida respundiu cun ar de grácia:
Miu filho, lembra-te la bida ye assi:
De la peinha biba nace la fuonte pura
I l lhacrimal stranforma an piedra dura,
Cantando, na risica dun jardin!
Se la bida ye assi, que quieres que te fága?
A vida é dura! Entranhas de madrasta
Que atira ao mar do mundo e sem amor
Tanta gente infeliz que o mar arrasta,
Em fila, às margens íngremes da dor.
Eu quis-lhe perguntar porque afasta
Seu olhar maternal ao sofredor,
Ela sem piedade só vergasta
O deserdado, o aflito, o pecador.
Mas a vida retorquiu com ar de graça:
Meu filho, lembra-te a vida é assim:
Da rocha viva nasce a fonte pura
E o lacrimal transforma em pedra dura,
Cantando, no sorriso dum jardim!
Se a vida é assim, que queres que te faça?
Padre Zé - 1958
Que atira al mar de l mundo i sien amor
Tanta giente anfeliç que l mar arrastra,
An carreira, a las bordas an barreira de l delor.
Iou quije perguntá-le porque afasta
L sou mirar maternal al sufridor,
Eilha sien piedade solo esbordiasca
L dzardado, l aflito, l pecador.
Mas la bida respundiu cun ar de grácia:
Miu filho, lembra-te la bida ye assi:
De la peinha biba nace la fuonte pura
I l lhacrimal stranforma an piedra dura,
Cantando, na risica dun jardin!
Se la bida ye assi, que quieres que te fága?
- no oureginal - A VIDA
A vida é dura! Entranhas de madrasta
Que atira ao mar do mundo e sem amor
Tanta gente infeliz que o mar arrasta,
Em fila, às margens íngremes da dor.
Eu quis-lhe perguntar porque afasta
Seu olhar maternal ao sofredor,
Ela sem piedade só vergasta
O deserdado, o aflito, o pecador.
Mas a vida retorquiu com ar de graça:
Meu filho, lembra-te a vida é assim:
Da rocha viva nasce a fonte pura
E o lacrimal transforma em pedra dura,
Cantando, no sorriso dum jardim!
Se a vida é assim, que queres que te faça?
Padre Zé - 1958
28.9.09
Manolacas


Morában no Bairro de la Pataca mesmo an frente a la loija adonde guardábamos ls burros, bien a la punta de baixo de l camino de las binhas. Ua prieça de casa feita de lajas armanas a las que inda tápan la augueira de la fuonte que nace nas piçarras an frente, sítio soalheiro an fins de tarde de Outonho no outonho de la bida daquel santo home a quien nunca se l oubiu ua mala fala.
.
Buonas tardes
i soalheiros de cumbersa
27.9.09
19.9.09
4.8.09
Ancuontro de Bloguers de l Praino 2009

Buonas tardes
Agora meio bagamundo por nun tener segada nien trilha, cerrados que segar ou freznos que zgalhar i l trabalho cun papeles queda meio aparbonado durante quaije todo este més , ye tiempo de mos botar a las cuontas de las fiestas no rincón de Atta, de las caminadas no Carril Mourisco i de zanferrujar la buona i la mala lhéngua.
Andube a botar cuontas a las cabeças que se apreponirun a estar no die 22 na Trindade i pulas mies cuontas anda al redor de 30. Cume la camarada de segadores mínima era de 15, yá puode benir segada que la estalha bai a salir delei.
Hoije solo bos quiero dezir que cume alhá pa la raia las nuobas tecnologies sien filo nun rigulan, qualquiera candidato más a segador, ou algua ajuda que quergades botar, debereis falar para este númaro 965218993.
I más ua beç eiqui queda tamien l cumbite a giente de fuora de l Praino que mos querga fazer cumpanha. Bonda dezir algo cun tiempo para que puodamos lhebar ua fogaça a la farta.
Benga fome i lhéngua afilada!
30.7.09
Segada no Brosque
12.7.09
Manjores



Falaba-me Manuel Manjor naqueilha tarde: sabes? quando se fizo la canalizaçón de l'auga de los Lhameirones pal lhugar - an finales de los anhos 50 de l passado séclo, se la mimória nun me atraiçona - inda iou ganhei uas buonas jeiras cula junta de bacas i la charrua para fazer l barranco de los canhos que traien l'auga pal lhugar. Iou i las bacas ganhábamos dues jeiras por die, tamien faziemos trabalho de meia dúzia a escabar, anquanto que los outros ganhában ua.Tamien dou fé deste desabafo: los uolmos? yá bien tiempo que se habien de haber secado, iou escusaba bien de los tener cuincido.
Antón bieno-me a la eideia un uolmo no Canhico, a la borda d'ua peinha, causador de trés uorfanos menores ...
Hai feridas que nunca curan mesmo cuando nun amalingran.
.
Buonas nuites
i buona suorte
7.7.09
Subscrever:
Mensagens (Atom)



